Andreas De Prez Palladio Den Serra is a visual artist, born on the 11th of Mars 1988 in Kortrijk. He lives and works in Ronse (BE) .

Op jonge leeftijd tekende Andreas op de muren in zijn ouderlijk huis.

Toen werd reeds duidelijk dat hij gevoel voor ruimte had. Zijn ouders zijn actief in de architectuur waardoor Andreas als kind al in een wereld leefde van bouwplannen en bouwen. Zijn ruimtelijk inzicht werd getriggerd, wat steeds meer tot uiting kwam in de tekeningen en maquettes die hij bouwt. Daarnaast had hij veel interesse voor de dierenwereld oa paarden en geologie. Zijn kamer werd een laboratorium voor onderzoek van de wereld.

In Gent studeerde hij af aan het Sint Lucas insituut. Daar leerde hij de compositie op een blad en de ruimte verder te verkennen. Andreas onderbrak zijn studies in 2008 op de hogeschool voor kunst en wetenschap en begon vanaf dan meer zelfstandig te werken.

Zijn oeuvre zit in een architecturale futuristische binding dat flirt tussen symboliek en cryptologie , onderzoeken naar het getal pi en de gulden snede. In 2014 krijgt hij tweemaal de een hoogste vermelding op de actuele tekenprijs Ronse en Stimulans Kortrijk.

In 2017 doet hij mee aan Muziekbos 1 met curator, Mark Manders en publiceert een boek. Perspectief en het ambigue maken zijn werk intrigerend.

Vandaag streeft hij naar een hoger doel om zowel kunst een blauwdruk te geven als het ‚documenteren’ als wetenschap.


From a young age Andreas had a habit of drawing on the walls of his childhood home.

Even then, it was apparent he possessed an endless source of creativity. His parents were active in the world of architecture witch meant Andreas grew up surrounded by architectural drawings and construction. This woke a special awareness within him witch improved with every daring and model he made. Furthermore, he showed an interest in prehistorical animals, horses and geology. His childhood room became his sanctuary in which he was free to research and discover the world and its history.

Andreas studied at the ‚Sint Lucas instituut’  in Ghent (Belgium), a college for art and science, where he was given the opportunity to study composition on paper and 3D. In 2008, he interrupted his studies at the institute and started working more independently.

His oeuvre resides in an architectural futuristic bond that flirts between symbolism and cryptology, investigating the number pi and the golden ratio. In 2014 he twice received the highest mention at the current drawing prize for Ronse and Stimulans Kortrijk.

In 2017 he contibuted to  Muziekbos 1 with curator, Mark Manders and publishes a book. Perspective and ambiguity make his work intriguing.

Today he strives for a higher goal of giving art a blueprint as well as “documenting” it as a science.